Islandia łączy krajobrazy ognia i lodu: wodospady, lodowce, czarne plaże, pola lawowe i obszary geotermalne. Wybór atrakcji zależy przede wszystkim od czasu, sezonu oraz tego, czy planujesz prowadzić samochód po zwykłych drogach, czy wjeżdżać na górskie drogi F. Na pierwszy wyjazd wystarczy połączyć Złoty Krąg z południowym wybrzeżem, a na pełną trasę obwodnicą warto przeznaczyć około 10–14 dni.

Jak podzielić Islandię na regiony?

Najłatwiej planować podróż, traktując Islandię jako kilka odmiennych obszarów. Droga nr 1, nazywana Ring Road, tworzy główną oś objazdu wyspy i prowadzi przez południe, wschód oraz północ. Nie obejmuje jednak wszystkich ciekawych miejsc. Fiordy Zachodnie i Wyżyny wymagają osobnych zjazdów, większej ilości czasu oraz dokładniejszego sprawdzenia warunków na drogach.

Region Dostępność Sugerowany czas Główny atut
Południe Droga nr 1, liczne krótkie dojścia 3–5 dni Wodospady, lodowce, czarne plaże
Północ Droga nr 1 i drogi lokalne 2–4 dni Wulkany, Mývatn, wieloryby, Dettifoss
Wschód Droga nr 1, kręte drogi fiordowe 2–3 dni Fiordy, wioski rybackie, dzikie wybrzeże
Fiordy Zachodnie Drogi wolniejsze, miejscami szutrowe 2–4 dni Dynjandi, Latrabjarg, cisza i odległe krajobrazy
Wyżyny 1–4 dni Landmannalaugar, Þórsmörk, Kerlingarfjöll

Południe jest najłatwiejszym wyborem dla osób odwiedzających wyspę pierwszy raz. Atrakcje leżą stosunkowo blisko siebie, a wiele z nich znajduje się przy drodze nr 1. Północ i wschód najlepiej włączyć do objazdu Ring Road. Fiordy Zachodnie są bardziej wymagające czasowo, natomiast Wyżyny nie powinny być planowane bez sprawdzenia otwarcia dróg F i zasad dotyczących przejazdu przez rzeki.

Co warto zobaczyć na Islandii?

Złoty Krąg – najlepszy wybór na krótki pobyt

Złoty Krąg to trasa o długości około 230 km, którą można przejechać podczas jednodniowej wycieczki z Reykjavíku. Jej trzy główne punkty to Park Narodowy Þingvellir, obszar geotermalny Geysir oraz wodospad Gullfoss.

  • Þingvellir łączy znaczenie historyczne z geologicznym. W 930 roku rozpoczęły się tu zgromadzenia islandzkiego parlamentu Althing, a w krajobrazie widoczna jest dolina ryftowa między płytą północnoamerykańską i eurazjatycką.
  • Strokkur regularnie wyrzuca wodę na wysokość kilkunastu lub ponad 20 metrów. Sam Geysir, od którego pochodzi słowo „gejzer”, pozostaje w dużej mierze nieaktywny.
  • Gullfoss jest dwupoziomowym wodospadem rzeki Hvítá, spadającym do głębokiego kanionu. Ścieżki widokowe pozwalają oglądać go z kilku perspektyw.
  • Kerið uzupełnia trasę o kolorowy krater wulkaniczny z jeziorem, jednak wstęp na teren atrakcji jest płatny.

Wodospady południowego wybrzeża

Południowe wybrzeże jest najłatwiejszym regionem do zwiedzania samochodem osobowym. Seljalandsfoss i Skógafoss znajdują się przy drodze nr 1, dlatego można odwiedzić je podczas przejazdu z Reykjavíku w kierunku Vík.

  • Seljalandsfoss ma około 65 m wysokości i przy sprzyjających warunkach pozwala przejść ścieżką za kurtyną wody. Przydatna będzie kurtka przeciwdeszczowa i obuwie z dobrą przyczepnością.
  • Gljúfrabúi ukrywa się w wąskim kanionie niedaleko Seljalandsfoss. Dojście może wymagać przejścia po mokrych kamieniach.
  • Skógafoss tworzy szeroką ścianę wody spadającą z dawnego klifu morskiego. Schody prowadzą na punkt widokowy nad wodospadem.
  • Kvernufoss jest spokojniejszą alternatywą w pobliżu Skógar. Do jego kaskady prowadzi krótki spacer, a ścieżka pozwala zobaczyć wodę także od tyłu.

Lodowce, laguny i czarne plaże

W południowo-wschodniej części wyspy krajobraz zmienia się w lodowcowy. W Parku Narodowym Vatnajökull można odwiedzić rezerwat Skaftafell, przejść szlakiem do wodospadu Svartifoss albo zarezerwować trekking po lodowcu z przewodnikiem.

Najbardziej rozpoznawalnym miejscem regionu jest Jökulsárlón, laguna, która zaczęła formować się w pierwszej połowie XX wieku w związku z cofaniem się lodowca Breiðamerkurjökull. Po wodzie dryfują bryły lodu, a przy odrobinie szczęścia można zobaczyć foki. Po drugiej stronie drogi znajduje się Diamond Beach, gdzie fragmenty lodu trafiają na czarny piasek.

W okolicy można także zatrzymać się przy mniejszej lagunie Fjallsárlón. Rejsy po lagunach są zależne od sezonu i warunków, dlatego ich dostępność trzeba sprawdzić przed wyjazdem. Naturalne jaskinie lodowe odwiedza się wyłącznie z przewodnikiem, ponieważ ich kształt i stabilność zmieniają się wraz z temperaturą.

Wulkany, pola lawowe i geotermia

Islandia nie jest tylko krainą lodowców. Na półwyspie Reykjanes można zobaczyć pola lawowe, fumarole i obszary aktywności wulkanicznej. W pobliżu Reykjavíku leży także Błękitna Laguna, geotermalne kąpielisko otoczone lawą. Wstęp wymaga rezerwacji, szczególnie w sezonie.

Na północy warto przeznaczyć cały dzień na region jeziora Mývatn. Hverir zachwyca kolorowymi osadami mineralnymi, fumarolami i bulgoczącymi błotami, a Krafla oraz Leirhnjúkur pokazują krajobraz ukształtowany przez niedawną aktywność wulkaniczną. W pobliżu znajdują się również formacje lawowe Dimmuborgir i krater Hverfjall.

Miłośnicy geologii mogą wybrać się na półwysep Snæfellsnes, nazywany Islandią w miniaturze. Zobaczą tam pola lawy, czarne plaże, klify, lodowiec Snæfellsjökull oraz górę Kirkjufell z wodospadem Kirkjufellsfoss.

Reynisfjara – piękna plaża, przy której trzeba zachować szczególną ostrożność

Reynisfjara słynie z czarnego piasku, bazaltowych kolumn i skał Reynisdrangar. Jest łatwo dostępna z drogi nr 1, ale nie należy traktować jej jak zwykłej plaży.

Nagłe fale typu sneaker waves mogą sięgać znacznie dalej, niż sugeruje linia wody, i wciągnąć człowieka do oceanu. Nie podchodź do brzegu, stosuj się do aktualnych oznaczeń i nigdy nie odwracaj plecami do morza. Nie wchodź na mokre skały ani do jaskiń przy plaży. Przy silnym ostrzeżeniu zamknięcie części terenu należy potraktować dosłownie, a nie jako sugestię.

Jeśli zależy Ci na spokojniejszym spacerze, podobne widoki oferuje Víkurfjara przy miejscowości Vík. Nadal trzeba jednak zachować dystans od fal, ponieważ otwarte wybrzeże Islandii pozostaje nieprzewidywalne.

Północ – Mývatn, Dettifoss i obserwowanie wielorybów

Północna Islandia łączy obszary wulkaniczne z przyrodą morską. Wodospad Goðafoss leży przy drodze nr 1 i łatwo dodać go do objazdu. W regionie jeziora Mývatn można połączyć spacer po formacjach lawowych, wizytę w Hverir oraz kąpiel geotermalną.

Wodospad Dettifoss robi wrażenie przede wszystkim siłą przepływu. Dojazd zależy od wybranej strony kanionu i stanu dróg, dlatego przed ruszeniem trzeba sprawdzić aktualne informacje. Z kolei Husavík jest popularną bazą rejsów na obserwowanie wielorybów. Podczas takich wypraw można spotkać między innymi humbaki, płetwale karłowate i delfiny, ale żadna obserwacja dzikich zwierząt nie jest gwarantowana.

Fiordy Wschodnie i Zachodnie

Fiordy Wschodnie najlepiej zwiedzać podczas pełnego objazdu wyspy. Droga prowadzi przez kręte odcinki nadmorskie i spokojne miejscowości, między innymi Seyðisfjörður. Warto zostawić zapas czasu na postoje, ponieważ przejazd zajmuje tu więcej niż sugeruje sama odległość na mapie.

Fiordy Zachodnie są jeszcze bardziej odległe i mniej dostępne. Najciekawsze miejsca to wodospad Dynjandi, klify Látrabjarg oraz okolice Ísafjörður. Latem można obserwować maskonury, ale klify wymagają dystansu i ostrożności. Na zwiedzanie regionu przeznacz co najmniej dwa lub trzy pełne dni.

Jak zaplanować trasę w zależności od czasu?

Nie próbuj zmieścić całej wyspy w krótkim urlopie. Na Islandii pogoda, wiatr i postoje przy atrakcjach często wydłużają przejazd. Dobrze zaplanowana trasa powinna zostawiać miejsce na zmianę planu.

  1. 5 dni – przeznacz na Reykjavík, Złoty Krąg i południowe wybrzeże do okolic Vík albo Jökulsárlón. To intensywny wariant, więc nie dodawaj zbyt wielu objazdów.
  2. 7 dni – możesz połączyć Złoty Krąg z południem i dotrzeć do laguny lodowcowej. Zostaw margines na pogodę, szczególnie poza latem.
  3. 10 dni – pozwala przejechać Ring Road w szybkim tempie, z przystankami przy najważniejszych atrakcjach południa, wschodu i północy.
  4. 12–14 dni – to rozsądniejszy czas na pełną obwodnicę. Możesz dłużej zatrzymać się przy Mývatn, w fiordach wschodnich albo dodać Snæfellsnes.
  5. Ponad 14 dni – rozważ Fiordy Zachodnie lub Wyżyny, ale nie planuj ich jako przypadkowego zjazdu z głównej trasy.
Wariant Najważniejsze miejsca Tempo podróży Dla kogo?
5 dni Złoty Krąg i południe Intensywne Dla osób z krótkim urlopem
10 dni Ring Road Szybkie, z codzienną jazdą Dla osób chcących objechać wyspę
14 dni Ring Road i wybrany region dodatkowy Umiarkowane Dla podróżujących bez presji czasu

Kiedy jechać na Islandię?

Latem dni są bardzo długie, a w czerwcu okolice przesilenia przynoszą zjawisko białych nocy. To najlepszy okres na objazd Ring Road, piesze szlaki i część Wyżyn, gdy drogi F są otwarte. Nie oznacza to jednak, że każda trasa górska będzie dostępna przez całe lato. Decyzję zawsze podejmuj na podstawie bieżących komunikatów.

Zima daje szansę na zorzę polarną i wizytę w naturalnych jaskiniach lodowych, ale oznacza krótszy dzień, oblodzenia, silny wiatr i możliwe zamknięcia dróg. Zorza jest widoczna najczęściej od września do kwietnia, pod warunkiem odpowiedniej aktywności oraz bezchmurnego nieba. Nie da się jej zagwarantować nawet podczas pobytu w najlepszym terminie.

Szybkie wskazanie: wybierz lato, jeśli priorytetem są długie dni, objazd wyspy i Wyżyny. Wybierz okres od jesieni do wiosny, jeśli ważniejsze są zorza polarna i jaskinie lodowe, a trudniejsze warunki nie są dla Ciebie problemem.

Transport, budżet i przygotowanie

Samochód daje największą swobodę, szczególnie na Ring Road i południowym wybrzeżu. Auto 2WD wystarczy do wielu atrakcji przy głównych drogach, natomiast na drogach F wymagany jest pojazd 4×4. Nie wolno wjeżdżać samochodem osobowym na trasę, na której obowiązuje ograniczenie dla napędu na cztery koła. Rzek nie należy przekraczać bez doświadczenia i pewności, że samochód jest do tego przystosowany.

Wycieczki z przewodnikiem będą lepszym wyborem, jeśli nie chcesz prowadzić, podróżujesz zimą albo planujesz trekking po lodowcu, jaskinię lodową lub Wyżyny. Przy krótkim pobycie możesz też zatrzymać się w Reykjavíku i korzystać z wycieczek jednodniowych.

Islandia jest drogim kierunkiem, ale koszty da się ograniczyć. Największą różnicę robią noclegi z kuchnią, zakupy w supermarketach, kempingi i wcześniejsza rezerwacja samochodu. Większość płatności można wykonać kartą, a gotówka zwykle nie jest potrzebna.

Przed wyjazdem sprawdź następujące kwestie:

  • wykup ubezpieczenie obejmujące planowane aktywności i sprawdź warunki wynajmu auta,
  • zainstaluj aplikacje lub zapisz strony z prognozą pogody i stanem dróg,
  • sprawdź komunikaty na Safetravel.is przed każdym dłuższym przejazdem,
  • zarezerwuj noclegi i popularne kąpieliska z wyprzedzeniem,
  • przygotuj wodoodporną kurtkę, ciepłe warstwy, czapkę, rękawiczki i stabilne buty,
  • zostaw w planie czas na zmianę trasy, zamknięcie drogi albo opóźnienie z powodu pogody.

Podstawowe wyposażenie na islandzką trasę powinno obejmować:

  • kurtkę odporną na wiatr i deszcz,
  • ciepłą warstwę termiczną niezależnie od miesiąca,
  • buty trekkingowe z dobrą podeszwą,
  • powerbank i mapy dostępne także bez zasięgu.

Islandię lepiej objechać czy odkrywać etapami?

Na pierwszy wyjazd najłatwiej wybrać południe i Złoty Krąg, a dopiero przy dłuższym urlopie ruszyć Ring Road. Nie musisz zobaczyć wszystkich wodospadów, plaż i kraterów. Lepiej zaplanować mniej punktów, ale zostawić czas na pogodę, spacer i zwykłe postoje przy krajobrazie, którego nie da się przewidzieć na mapie.

Islandia nie jest miejscem do mechanicznego odhaczania atrakcji. Wybierz trasę zgodną z sezonem, możliwościami kierowcy i własnym tempem, a potem pozwól, by część wyjazdu poprowadziły warunki na drodze.